Πως είχατε την ιδέα των Midnight Trains;
Από μια συνθήκη που στην αρχή της ήταν αρκετά προσωπική. Την τελευταία μέρα πριν από την αναχώρηση μας για ένα ταξίδι στην Ιταλία η κοπέλα μου αποφάσισε να μην ταξιδέψει ξανά με αεροπλάνο. Έτσι, πήγαμε στην Ιταλία με το τρένο και αγόρασε δύο εισιτήρια με το νυχτερινό δρομολόγιο. Και επειδή ήμουν απογοητευμένος που δεν πήρα το αεροπλάνο αγόρασε τα καλύτερα αλλαντικά, το καλύτερο τυρί και το αγαπημένο μου κρασί κατέβασε την ταινία που ονειρευόμουν να δω, ενώ έτυχε να είμαστε σε καμπίνα που δεν είχε κάποιον άλλο.
Αφού έφαγα, ήπια και κοιμήθηκα τόσο καλά, θα έλεγα ότι έκανα το καλύτερο ταξίδι των τελευταίων δέκα χρόνων. Αυτή η εμπειρία ήταν ο σπόρος που φύτρωσε σαν ιδέα στον εγκέφαλο μου. Έξι μήνες μετά συναντήθηκα στην Αθήνα με τον Ερβέ Μαρό, που έγινε υπεύθυνος επικοινωνίας μας στα Midnight Trains, και το βράδυ σε ένα εστιατόριο μου είπε, εργαζόμενος τότε σε ένα οικολογικό πρότζεκτ, πόσο τον ενοχλούσε που χρειάστηκε να χρησιμοποιήσουμε αεροπλάνα προκειμένου να συναντηθούμε στην Αθήνα και όχι στην έδρα μας, το Παρίσι.
Ήθελε να ελαττώσει τα ταξίδια του με αεροπλάνο για να μειώσει τη μόλυνση που προκαλούν τα καύσιμα τους. Τότε θυμήθηκα το ταξίδι που έκανα με τη σύντροφο μου και πως λάτρευα ως παιδί τα τρένα και είπα πως πρέπει να επινοήσουμε από την αρχή τα νυχτερινά δρομολόγια ώστε να γίνουν το πιο προσιτό και άνετο μέσο μεταφοράς του 21ου αιώνα.
Μελετώντας ακόμα καλύτερα το project διαπίστωσα πως δεν υπάρχει κάποια εναλλακτική πρόταση στα αεροπορικά ταξίδια, που αποτελούν το κυρίαρχο μέσο μεταφοράς στην Ευρώπη. Με αφετηρία τη Γαλλία, σε αποστάσεις μεγαλύτερες των 800-900 χιλιομέτρων, αφού για τις μικρότερες υπάρχει το TGV, δεν υπάρχει διαθέσιμη καμία εναλλακτική στα αεροπορικά ταξίδια, κάτι που σημαίνει ότι στην αγορά υπάρχει ένα κενό που θα μπορούσε να καλυφθεί από τα τρένα, εφόσον αποκτήσουν εκ νέου ζωή στη νέα εποχή.
Αλήθεια είναι αυτό, όμως πρόκειται για «βαριά» επένδυση.
Ναι, έτσι είναι, πρόκειται για φιλόδοξο πρότζεκτ, αλλά προσανατολιστήκαμε σε ένα επιχειρησιακό σχήμα που είναι ελαφρύ σε ενεργά κεφάλαια (asset light). Αυτό σημαίνει πως δεν αγοράζουμε τα τρένα, αλλά αντιθέτως συνεργαστήκαμε με εταιρείες leasing που θα εκμεταλλευτούν το κεφάλαιο τους. Οι αμαξοστοιχίες που αγοράσαμε προέρχονται από τη Rolling stock company (RSCO), άλλη μια εταιρεία leasing που μας τις νοικιάζει τα τρένα μας με τον μήνα.
Χρειάζεται ταλέντο για να μετατρέψετε την αδυναμία σε βατήρα που θα σας πάει ψηλότερα.